Көп ғасыр бұрын Сибин көлдерінің жағасында ежелгі халықтардың тайпалары тұрған. Олар тасты үңгірлерде тұрған. Бұл тайпалар ақылдылығы мен тапқырлығымен әйгілі болған; сөйлеуді, азық-түлік пен от алуды меңгерген. Олар тау ешкілері, бұғылар мен түрлі құстарды аулаған.
Олар тек балық ауламады; олар қорқатын. Сол көлдерде су монстрі мекендейтін. Көлдер су асты дәліздерімен жалғасқан, ол дәліздер арқылы төрт аяқтап қозғалатын.
Әр кеш сайын балаларды ұйықтатқанда аналары оларға қорқынышты су монстрі туралы аңыз-әңгімелер айтып беретін. Ол адамдарды аулайтынын, суға тым жақындаған жанды ұстап алып, су астына тартып әкететінін, содан кейін ешкім оны ешқашан көрмейтінін айтатын.
Осындай әңгімелер көп еді.
Бір бала бұл қорқынышты әңгімелерге сенгісі келмеді. Барлығы ұйықтап қалғанша күтіп, ол бірінші көлге барды, бұтаның артына жасырынып, суға қарап отыра бастады. Түнде көл суы ерекше әдемі көрініп, бүкіл жұлдызды аспанды және алып тастарды айнадай бейнеледі. Кенет көлдегі жұлдыздар қозғала бастады да, судан ешбір жануарға ұқсамайтын алып басы шықты.
Бала батыл болып, қорқынышын жеңіп, оғаш жаратылысқа жақындады. Шынында да, ежелгі адамдар оны бекер қорқып жүрген екен: ол тек су өсімдіктерімен ғана қоректенеді. Осы оқиғадан кейін адамдар монстрдан қорықпай, оған Лесле деген ат қойды.
Лесле балаларды қатты жақсы көрді; оларды алып денесіне мінгізіп жүретін. Лесле адамдар басқа жерлерге көшкенге дейін көл тұрғындары арасында тағы көптеген жылдар бойы өмір сүрді. Ал Леслемен не болғаны бүгінге дейін жұмбақ күйінде қалды. Мүмкін ол әлі де Сибин көлдерінің ханымы шығар!...